Gazetem Çiğli

Mora Yarımadası, bugünkü Yunanistan'ın en güney ucu… Yunan bağımsızlığı sürecinin en büyük mağduru ise 361 yıl boyunca burayı toprakları vatan edinen, nesiller boyu burada yaşayan Mora Türkleriydi. Türkler o devirde eşine az rastlanır katliamlara uğradı. Avrupalıların da kabul ettiği gibi, 1821 isyanı çok kısa bir sürede acımasız bir din ve ırk savaşı haline geldi.

1821 yılında Mora Yarımadasında yaşayan Rum azınlığın yaşadığı diğer bölgelere yayılan ayaklanmalar esnasında, silahlı Yunan çeteler tarafından Mora, Orla Yunanistan ve Ege Adaları’nda yaşayan Türklere yönelik birçok katliam gerçekleştirerek, Yunan isyancılar tarafından 23 Eylül 1821 tarihinde ele geçirilen Tripoliçe’de 30 binden fazla Türk katledilmiştir. Ayaklanmanın haşladığı esnada Mora Yarımadası’nda bulunan Avrupalı yazar, tüccar ve askerlerin hatıratlarında, Yunanlılarca ele geçirilen yerleşim yerlerinde Türklerin maruz kaldığı insanlık dışı muamele, işkence ve zulmün boyutu gözler önüne serilmektedir. Tripoliçe’nin düşmesini müteakip şehri kuşatan Yunan isyancıların komutanı olan Filiki Eterya üyesi Theoderos Kolokotronıs’in atının sözde “zafer yolu” boyunca katledilen Türklerin cesetleri üzerinde yürüdüğü ve ayağının toprağa dahi değmediği, üç gün içerisinde yaş, cinsiyet, asker-sivil ayrımı yapılmaksızın çoğunluğu kadın ve çocuklardan oluşan 32 bin Türkün katledildiği, binlercesinin esir alındığı ve şehrin yağmalandığı T. Koloktronıs’in hatıratında yer alan bilgiler arasındadır” 

19. yüzyılda Avrupa tarihinde uzman bir İngiliz tarihçi olan Walter Alison Phillips, "The War of Greek Independence": "Nisan ayında isyan yaygınlaşmıştı. Sanki bir yerden işaret almış gibi köylüler birden her tarafta ayaklandılar ve ellerine geçirdikleri tüm Türkleri çocuk, kadın, erkek ayırt etmeden katlettiler. Ağızdan ağıza dolaşan 'Mora'da hiç Türk kalmasın; hatta tüm dünyadan silinsinler' şarkısı, bir yok etme savaşının başlangıcını haber verdi. Mora'daki Müslüman sayısının 40 bin olduğu sanılıyordu. İsyanın başlamasından sonraki üç hafta içinde şehirlere kaçabilen birkaç kişi haricinde hiç Müslüman kalmamıştı".